వేసవి ఉదయం మేల్కోవటం నాకు ఎంతో ఇష్టం
అన్ని చెట్ల మీద పక్షులు గానం చేస్తుంటే..
ఎక్కడో దూరాన శంఖాన్ని పూరిస్తూ వేటగాడు
శూన్యాకాశాన్ని పాటలతో
నింపుతున్న ఆకాశ విహంగం
ఆహా! ఎంత మధురోదయం
నిశ్శబ్దం రంగు పులుముకొని
గోడల మీద పాకుతోంది
అక్షరాలు విడిపోయి అర్థం లేని
ఆకృతులుగా మారుతున్నాయి.
కాలం.. చిరిగిన కాగితంలా
జ్ఞాపకాల్లో తేలుతూ
రేపటి తలుపుల మీద
గుసగుసలాడుతోంది.
ఇలా అడ్డా మీద కూలీ కోసం గుంపులో
నిలబడ్డం మర్యాదగానే ఉంటది
రెక్కల కష్టంతో సంపాదించిన
నాలుగు కూలీ డబ్బులతో
కలో గంజో తాగి కాల్వ పక్కన గుడిసెలో పడుంటే వచ్చే నిద్ర సుఖంగానే ఉంటది
వెచ్చగా పొదువుకునే చిరుచలి
టేబుల్ మీద మగ్గులో
పొగలు కక్కే కాఫీ ఎంజాయ్ చేస్తూ సూర్యుడు
తెల్లని మబ్బుల నిండా
పొగమంచు నిండా
ఆకురాలు కాలం నిండా
ఫిల్టర్ కాఫీ పరిమళం
నానా రంగులూ పూసుకున్న అడవికి కొత్త ప�
నేను రోజులో ఒక్కసారైనా
నా బాల్యంలోకి వెళ్లి
తిరిగి ప్రస్తుతానికి చేరుకుంటాను!
విశాలమైన రోడ్లపై వరుస వాహనాలను తప్పుకొని
ముందుకు వెళ్దామనుకున్నప్పుడు
సుతిలీతాడు మధ్యలో వరుసగా నడుస్తూ
దోస్తులతో రైలు �
కొన్ని సాహిత్య సాధనాలు ఎట్లాంటివంటే, అవి రచనలో అంతటా సమానంగా (uniformly, evenly) వ్యాపించి ఉంటాయి, ఉండాలి కూడా. అలా లేనప్పుడు అవి వాటి నిర్వచనాలకు లొంగవు. అలెగరి రచన కొన్ని వాక్యాలకే పరిమితం అయి వుండదు, ఉండకూడదు. చైతన్
చాలా అందమైన ముఖచిత్రం. కవి మనసును దండెంగా కట్టారు. దానిపై మూడు పక్షులను, అదే త్రివేణిలను కూర్చోబెట్టారు. ఆ మూడు గంగా, యమునా, సరస్వతిలా ప్రవహిస్తూ వెళ్లాయి. కవిత్వం అనేది ఒక స్వాప్నిక ప్రక్రియ.
అమ్మాయి అవనికి వెన్నెల
ఆడబిడ్డ హరిత కాంతి
హద్దులను సరిహద్దులను దాటి
ఆకాశాన అరుంధతై వెలిసింది
గంగ కృష్ణా గోదావరి కావేరి నర్మదా
నదులు కూడా
ఒక ఊరు బిడ్డలే ఒకింటి కూతుళ్ళే
అమ్మ నాయిన బిడ్డలే
