ఇలా అడ్డా మీద కూలీ కోసం గుంపులో
నిలబడ్డం మర్యాదగానే ఉంటది
రెక్కల కష్టంతో సంపాదించిన
నాలుగు కూలీ డబ్బులతో
కలో గంజో తాగి కాల్వ పక్కన గుడిసెలో పడుంటే వచ్చే నిద్ర సుఖంగానే ఉంటది
ఒక్కరోజు సభకు ఎవడో ఇచ్చే ఉచిత సారాసీసా, బిర్యాని పొట్లం కన్నా
వాడు అందలం ఎక్కాక ఇచ్చే ఉచితాల కన్నా
నెత్తికి మురికి రుమాలు చుట్టుకొని,
భుజం మీది చిరుగుల తుండుగుడ్డను
ఒక్కసారి గర్వంగా దులిపి తిరిగి భుజం
మీద కప్పుకోవడంలో ఎంత పొగరుంది!
మేస్త్రీ పనో, ఇటుకలెత్తే పనో,
రోడ్లూడ్చే పనో, చెత్త ఎత్తే పనో
షావుకారు దుకాణంలో బస్తాలు
వీపు మీద మోసే పనో, ఏదైతేనేం పని పనే కదా!
పని పొగరు నా నెత్తి మీద రుమాలుకు నెమలీకల రంగులద్ది నాట్యమాడుతది
ఖాళీ కడుపు మీద, కాలే గుండె మీద
కాలు ముడుచుకొని కూర్చున్నప్పుడు
చెమట చుక్కలో, కన్నీటి చుక్కలో
బతుకు దాహాన్ని ఆర్పుతూ ఉంటే
బానిస బతుకు కన్నా రోడ్డు
పక్కన పేవ్మెంట్ మీద కూచొని
దుమ్ము దుప్పటి కప్పుకొని
అన్నప్రసాదాలెవరైనా పెడతారేమోనని ఎదురుచూడ్డం గౌరవంగానే ఉంటది
ఎదురుగా ఉన్న గొప్ప చరిత్రను,
అభివృద్ధిని రోజూ నెమరేస్తూ
కొద్దికొద్దిగా చావడంకన్నా
ఏమీ లేనితనం ఎందుకని
కూలీ వాడి శవాన్ని మోసే కూలీ వాడికి
పనైనా దొరికినందుకు సంతోషంగానే ఉంటది.
– డా. రూప్ కుమార్ డబ్బీకార్ 9177857389