Success Story | మార్కులే జీవితాన్ని నిర్ణయిస్తాయని చాలామంది అపోహ పడుతుంటారు. ఒకసారి చదువులో వెనుకబడితే అంతే అనుకుని నిరాశలోకి వెళ్లిపోతారు. కానీ పట్టుదల, క్రమశిక్షణ ఉంటే ఏ వైఫల్యాన్నైనా విజయంగా మార్చుకోవచ్చని
చదివింది ప్రభుత్వ పాఠశాలలో.. అందుకే సర్కార్ బడులపై ఆమెకు ప్రేమ. అక్కడున్న విద్యార్థులకు ఏదో చేయాలనే తపన. ఆకలిగొన్న వారికి అన్నం పెట్టాలనే యోచన. బస్తీల్లో ఆనందం చూడాలన్న ఆకాంక్ష. ఈ మూడు లక్ష్యాలే తమిళనాడు
దారిలో ఎవరికైనా ఆపదొస్తే మనకేందుకులే అని అనుకుంటాం. గాయాలతో బాధపడుతుంటే ‘అమ్మో’ అంటూ దూరంగా జరిగిపోతాం. కానీ ఆయన మాత్రం అలా కాదు. ఏ సంబంధం లేని వారి కష్టాల్లో తోడుగా నిలుస్తాడు. గాయపడిన వారికి సాయం చేస్తా
అంతర్జాతీయ బ్రాండ్లు, లగ్జరీ కాస్ట్యూమ్స్ మాత్రమే కనిపించే ఆ ప్రపంచ వేదికపై తొలిసారి మన తెలంగాణ హస్తకళ ముచ్చటగా నడయాడింది. అదొక ఫ్యాషన్ షో మాత్రమే కాదు మన నేతన్న కష్టాన్ని ప్రపంచ స్థాయికి తీసుకెళ్లిన
భరతనాట్యం నేర్చుకోవాలనే ఆశతో గజ్జె కట్టారామె. ఘనంగా అరంగేట్రం చేశారు. అయినా తనివి తీరలేదు. గురుకులానికి వెళ్లి కఠోర సాధన చేశారు. దేశవిదేశాల్లో ప్రదర్శనలు ఇచ్చారు.
సినిమాలు, టీవీలు వచ్చాక నాటకాల ఆదరణ తగ్గింది. అలాంటి నాటకాన్ని ఇంకా భుజాన మోస్తున్నది సురభి డ్రామా థియేటర్. ఒకప్పుడు వన్స్మోర్లతో వెలిగిపోయిన సురభి.. ఇప్పుడు ఒక్కచాన్స్ ప్లీజ్ అనే స్థితికి వచ్చింది
ఎంత గొప్పగా తయారు చేసిన వస్తువైనా సరైన ఆదరణ లేకపోతే ఆ కళ రాణించదు. మనం వద్దనుకున్న కళలను విదేశీయులు కోరుకోవడం గమనించింది ఆ యువతి. చదువుకునే వయసులోనే ఆంత్రప్రెన్యూర్ అవతారమెత్తింది.
లాంగ్ రైడింగ్ చేయాలంటే ఏ స్పోర్ట్ బైకో లేక బుల్లెటు మీదనో వెళుతుంటారు కదా.
పాత బైక్పై దూరపు ప్రయాణాలు చేయాలని ఎవరు మాత్రం కోరుకుంటారు. కానీ ఈ కుర్రోడు చేసి చూపించాడు.
బిందు ఎంబీఏ చదివింది. ఒక ఇన్వెస్ట్మెంట్ కంపెనీలో ఉద్యోగంలో చేరింది. మౌనిక బీటెక్ చదివింది. జీఎంఆర్ ఇన్నోవెక్స్లో ఉద్యోగం చేస్తున్నది. హైదరాబాద్లో జరిగిన ఒక ఈవెంట్లో ఒకరినొకరు పరిచయం చేసుకున్నార
‘ఊరు చాలా ఇచ్చింది. తిరిగి ఇచ్చేయాలి. లేకపోతే లావైపోతాం’ శ్రీమంతుడు సినిమాలో ఫేమస్ డైలాగ్ ఇది. ఊరికి రుణపడ్డ హీరో.. ఆ రుణం తీర్చుకోవడానికి ముందుకొస్తాడు. కానీ, అసలైన శ్రీమంతులు వీళ్లు. ఈ యువకులకు ఎవరూ, ఏద�
ఇతిహాసాలు, పురాణాలు అంటే ఏమిటో తెలియని జెన్జీ తరమిది. అందుకే అంతరించిపోతున్న ఆ కథలను కొత్తగా పరిచయం చేయాలనుకున్నది ఈ మహిళ. తల్లిగా తన కొడుకులకు కథలు చెబుతూ పెంచిన ఆమె.. ఈ తరం పిల్లల కోసం వాటిని ఆడియో రూపంల
పెద్దయ్యక నాన్నతో మాట్లాడింది చాలా తక్కువ. అమ్మతోనే ఎక్కువ ఉండేదాన్ని. సినిమా చూసిన తరువాత ఆయన ఆనందం కండ్లలో కనిపించింది. ఆయనంటే ఇష్టం కాబట్టే నా పేరు చివరన జలంధర్ అని నాన్న పేరు పెట్టుకున్నా.
చాలామందికి సినిమాలంటే ఇష్టం. కానీ, ఆ యువకుడికి మాత్రం ప్యాషన్. సినిమాల్లో రాణించాలనే పట్టుదలతో కృష్ణనగర్ బాట పట్టాడు. ఒక్క అవకాశమూ దక్కించుకోలేకపోయాడు. తనను తాను నిరూపించుకునేందుకు రంగస్థల నటుడిగా తన
‘మనం గొప్పగా చదువుకొని ఎదిగితే చాలు’ అని అనుకునే ఈ సమాజంలో ఆ యువకుడు అందరిలా ఆలోచించలేదు. చదువుల తల్లికి దూరమైన అడవి బిడ్డలకు ఓనమాలు నేర్పుతున్నాడు. దారిలేని గూడెంలోకి వెళ్లి అక్షరజ్యోతిని వెలిగించాడు.
