నాటకాల్లో ట్రెండ్ సెట్టర్గా ఎదిగాడు. పవర్ఫుల్ సందేశాలతో హౌజ్ఫుల్ నాటకాలు ప్రదర్శిస్తున్న నాటక రచయిత, ప్రయోక్త, దర్శకుడు షేక్ జాన్ బషీర్ రంగస్థల ప్రయాణం గుర్తుచేసుకున్నారిలా...
అది కాకులుదూరని కారడవి కాదు. చీమలు దూరని చిట్టడవీ కాదు. యాదగిరిగుట్ట సమీపంలోని ‘అరణ్య’ ఓ మోస్తరు అర్బన్ ఫారెస్ట్. ఈ వనంలో ఏనుగులు కనిపిస్తాయి. వెంటాడని పులులు తారసపడతాయి. సింహం రాజసంగా కనువిందు చేస్తుం�
ఆమె పుట్టింటి చిరునామా కూచిపూడి. ప్రఖ్యాత కూచిపూడి కళాకారులు రాజారెడ్డి గారాలపట్టి యామిని రెడ్డి. బుడిబుడి అడుగుల నాడే జతులు నేర్చింది. ముద్రలు తనకు వెన్నతో పెట్టిన విద్య. వారసత్వంగా నాట్యకళలోకి అడుగుప�
ఉద్యోగాలు వదిలి తృణధాన్యాలతో పోషకాహార ఉత్పత్తుల తయారీ ప్రారంభించారు. తమ ప్రయాణంలో మహిళా రైతులను భాగస్వామ్యం చేసి.. వాళ్లు పండించిన ధాన్యంతో పిల్లలకు, పెద్దలకు పోషకాహార ఉత్పత్తులు అందిస్తున్న మాధవి, సీత�
అప్పటికి అతనిదో చిన్న కంపెనీ. ఉదయం నిద్రలేచే సరికి.. అది ఉంటుందో ఊడుతుందో తెలియని పరిస్థితి. ఎందుకంటే.. కుటుంబ వ్యాపార అనుభవం తనది! ఎదురుగా పోటీ పడుతున్నది మాత్రం.. ఓ బహుళజాతి కంపెనీ. దాంతో, ఒకటికాదు, రెండుకా�
ఇంటి పంటతో కాస్త మంచి వంట వండుకుందామని కొత్త ప్రయాణం మొదలుపెట్టిందామె. ఒక్కో మొక్కా చేరుతూ ఆమె ఇంటి టెర్రస్ ఉద్యానవనమైంది. ఆ మొక్కలను పెంచుతూ ఫలాలే కాదు అనుభవాలూ గడించింది. సేంద్రియ సాగులో నేర్చుకున్న �
కరువుకు ఊరు వలస పోయింది. అన్నం పెట్టని మగ్గం వదలిపెట్టిన ఆమె కుట్టు మిషన్ నేర్చింది. డ్వాక్రాలో అప్పు తెచ్చి ఇల్లు నెట్టుకొచ్చింది. మిత్తీ తక్కువే అయినా కిస్తీలు కట్టాల్సిందే. అందుకోసం బ్యాగులు, పర్సుల�
మన చిన్నప్పుడు ఎవరైనా ‘పెద్దయ్యాక ఏమైతవ్ బిడ్డ?’ అని అడిగితే డాక్టర్ అనో, ఇంజినీర్ అనో చెప్పి అప్పటికి తప్పించుకునేవాళ్లం. కానీ, ఈ కుర్రాడు మాత్రం కాస్త డిఫరెంట్. నాన్న చెప్పిన బొమ్మలు గీసి, అన్న చేతి�
ఆమె పేరు కాకులమర్రి శ్రీలత. నిన్నటిదాకా ఎవరికీ అంతగా తెలియదు. కానీ, గ్రామ పంచాయతీ ఎన్నికల ఫలితాలతో ఒక్కసారిగా వార్తల్లోకి ఎక్కారు. రాష్ట్రంలోనే అత్యధిక మెజారిటీతో గెలిచిన సర్పంచ్గా రికార్డు సృష్టించా�
గారాబంగా ఎత్తుకుని లాలించే తల్లి.. జోలపాడలేదు. మురిపెంగా గుండెల మీద పడుకోబెట్టుకునే నాన్న.. ఊ కొట్టేలా కథలు చెప్పలేడు. పోనీ అక్కతో ముచ్చట్లాడుదామా అంటే.. తనదీ మౌనభాషే! మాటలు రాని వారి దైన్యం.. ఆ చిన్నారి బాల్
‘పాస్ మార్కులొస్తే సాలు’ అనుకుంట కాలేజీకి వచ్చే ఆర్ట్స్ విద్యార్థుల్ని మెరికల్లా తీర్చిదిద్దడం ఎలాగో ఈ సార్ను చూసి నేర్చుకోవాలె. గ్రామీణ, సామాజిక, ఆర్థిక వెనుకబాటుతనంలో ఉన్న విద్యార్థుల్ని చేరదీసి.
ఇంజినీరింగ్ చదవాలి, అమెరికాకు వెళ్లాలి, అక్కడే జాబ్ చేయాలి. ఇవే ఈ తరం కోరికలు. ఈ కోరికలన్నీ ఆమెకు వెంట వెంటనే తీరిపోయాయి. కానీ, కష్టమైనా ఇష్టమైన పని చేయాలని మళ్లీ వెనక్కి వచ్చేసింది. ‘సినిమా అంటే ఇష్టం’ అ�
‘పుస్తకాల్లో రాస్తే తెలిసేవి కాదు రైతుల జీవితాలు.. చూపిస్తేనే తెలుస్తాయి వాళ్ల కష్టాలు’ అని తలచింది డీడీఎస్ సంస్థ. అలా చూపించడానికి మహిళా రైతులను వీడియోగ్రాఫర్లుగా తీర్చిదిద్దింది. అలా అరక పట్టిన చేతు�
కరోనా ఎందరి కలలనో ఛిద్రం చేసింది. మరెందరి జీవితాలనో మొత్తంగా మార్చేసింది. కొవిడ్ దెబ్బకు కొందరు కుదేలైతే.. మరికొందరు కొత్త అవకాశాలు సృష్టించుకొని తామేంటో నిరూపించుకున్నారు. బిహార్కు చెందిన ప్రిన్స్ �
టార్గెట్... ఆటలో అయినా, జీవితంలో అయినా ఆమె గురి కేవలం దాని మీదే. అనుకున్న లక్ష్యం తప్ప చుట్టుపక్కల వాతావరణాన్ని ఎప్పుడూ ఆమె తలకెక్కించుకోలేదు. అలా చేస్తే రెంటిలోనూ ముందుకెళ్లలేం... అంటూ చిన్న వయసులోనే పెద్
