చింతపండు తొక్కు పెట్టాల్నని
మా ఇంటామె అంగట్లకెల్లి
ఎర్రటి మిరుప్పండ్లు పట్టుకచ్చింది
గా మిరుప్పండ్లను సూడంగనే
మా అవ్వ యాదికచ్చింది
మా రాచిప్ప యాదికచ్చింది..
ఒకానొక కాలపు రుతువుచెట్టు నీడలో
చిటికెన వేలుకు అంటిన తడి స్నేహం తను ఆటలో కరిగిపోయిన క్షణాల రుచి
మనసుకు అద్దిన మమకారుడు
నా బాల్యం సంచిలో ఒదిగిన రెండో పావురం పాటల పతంగి.
అవును. ‘ఆమె’విజ్ఞురాలు. నేనేదో తాత్వికంగానో, కాల్పనికంగానో ఈ మాటలు చెప్పడం లేదు సుమా.. మరణం వచ్చి తలుపు తడుతుందని కచ్చితంగా తెలిశాక కూడా ఎంతమంది ధైర్యంగా ఉంటారు?
