NT Kavithalu
-
"కలిసిరాని కాలం"
2 years agoకడుపు మండుతుంది తెలంగాణ అభిమానం నిలబడనిస్తలేదు నక్క సిగ్గుపడే ‘నారా’కు ఘన స్వాగతాలు అరాచకాన్ని అడ్డుకుంటే అరదండాలు
"ప్రజల్ని నిలబెట్టే చెట్టు కావాలి"
2 years agoనిలబడ్డ చెట్లన్నీ మనవి కావు గాలి వీచేవేవో కాయలు కాసేవేవో కనిపెట్టగలగాలి నిలబడ్డ చెట్లన్నీ మనవి కావు
"అస్తిత్వమే ఆస్తి"
3 years agoనీడనిచ్చి నిద్రబుచ్చే మా ఇంటికి నీవే కావలి మెతుకునిచ్చి బతుకునిచ్చే మా పొలానికి నీవే కావలి
"జాలి"
3 years agoఈ మట్టిమీద నడుస్తున్న ప్రతి ప్రాణికి సాటి ప్రాణిపై కాసింత ప్రేమ ఉండనే ఉంటుంది ఉండాలె కూడా లేకపోతే ఈ నాగరిక సమాజం ఒప్పుకోదు.
"ఆస్తిపరుడు ఆస్తిలేనోడని"
3 years agoవిభజించి చూస్తున్నట్టు రక్తాన్ని కూడా విభజించాలి డబ్బులున్నోడిది ఏ రక్తమో డబ్బు లేనోడిది ఏరక్తమో రంగులను గుర్తించాలి
"నేను!"
3 years agoనేను కురిశాను నేను తడిపాను నేనుపెంచాను నాకంతా ఋణగ్రస్తులు!
"అనుభూతినిస్తేనే జనరంజక సాహిత్యం"
3 years agoసాహిత్యంలో ఏ రచన అయినా పాఠకుడు మానసికంగా అనుభూతి పొందక పోతే అది వ్యర్థమే. అది కవిత్వమైతే మరింత క్లిష్టతరమవుతుంది. కవులు/రచయితలు కూడా నాలుగు కాలాల పాటు మనగలగాలనుకుంటే ఖచ్చితంగా పాఠకుడి మనసును చదివి అలరిం
"జ్ఞాపకాల లోగిలి"
3 years agoఅదే వాన ఎప్పుడూ కురిసేదే కాకపోతే... నువ్వు గుర్తొచ్చిన ప్రతిసారి కొత్తగా తోస్తుందంతే...
"కోయిల గళం – కాకి బలగం"
3 years agoకోటి గళాల కలాపాలు భిన్నస్వరాల వేనవేల సుస్వరాగాలు అధికారమధిష్టించే ఆరాటంలో జనాల్ని వెర్రెత్తించే ప్రసంగాల ప్రలోభాలు దశాబ్దాలు ప్రజల్ని కన్నెత్తిచూడని నిర్లిప్తనాయకత్వం నేడు ప్రత్యక్షమై వల్లిస్తు�
"జీవితమే కవిత్వం!"
3 years agoపద్యం మోస్తున్నంత సేపు నాకు అలసట తెలియలే యుద్ధం చేస్తున్నంత కాలం నన్ను ఓటమి వెంటాడలే!
"పాలమూరు పరవళ్లు"
3 years agoగంగమ్మ గంగమ్మా కోల్‌- ఘనమైనా గంగా కోల్‌ శ్రీశైల కొండల్లో కోల్‌- కొలువైనా గంగా కోల్‌ పాలమూరులోనా కోల్‌- ప్రాజెక్టూ గట్టీ కోల్‌ కేసీఆరు సారూ కోల్‌- గంగను పిలిచిండూ కోల్‌
"కామారెడ్డి జిల్లా ప్రశస్తి"
3 years agoపాయకసఖ్యతన్‌ విపులభారతసంసృజనమ్మునందు, నా రాయణభట్టు నన్నయకు రంజిలు సాయమొనర్చెనన్నచో దాయనికీర్తి వాజ్మయపదమ్మగు ‘వాణసవాటి’గాదె? నే డాయపురూపకీర్తి గననయ్యెడు విశ్రుతకామరాట్పురిన్‌ !
"తప్పిపోయిన వ్యక్తి"
3 years agoచీకటి నిండిన గదిలో ఒక మహిళ అద్దంలో తన ప్రతిబింబాన్ని కనుగొనలేదు
"ఈ క్షణాలు"
3 years agoఇన్ని క్షణాల్ని ముత్యాల్లా వొంపుకుని చిన్ని కిటికీలోంచి ప్రపంచాన్ని తెరుచుకుని సమయాల్ని అలంకరించుకుంటాను జ్ఞాపకాలు పావురాల్లా వాలుతాయి మంచు దృశ్యాలు పరుచుకుంటాయి రాత్రులు వేలాడుతూ
"వటుడింతై అంతై"
