నవంబర్ 29, 2009 ఉద్యమ ప్రస్థానంలో ఒక ఉజ్వల దృశ్యం. సావు నోట్లో తలపెట్టిన ఒక సాహసి సాహసం. కేసీఆర్ సచ్చుడో తెలంగాణ వచ్చుడో, కేసీఆర్ శవయాత్రనా.. తెలంగాణ జైత్ర యాత్రనా.. అంటూ ఒక మహానాయకుడు గర్జించిన రోజు నవంబర్ 29, 2009. ఒక నినాదం.. సమరనాదం యావత్ జాతిని ఏకం చేసింది. పోరాట సముద్రం పోటెత్తి సునామి సృష్టించిన రోజులు ఆ పదకొండు రోజులు. అగ్నిపర్వతం బద్దలైనట్టు.. భూకంపం పుట్టినట్టు.. పెను తుపాను తీరాన్ని తాకినట్టు తెలంగాణ ఉద్యమ శిఖరం శిగమూగింది ఆనాడు. ముక్కోటి గొంతులు ఒక్కటై.. నాలుగు దిక్కులు ఏకమై ఊరువాడ ఉర్రూతలూగింది ఆ దీక్ష సందర్భంగా. పల్లెలు పట్టణాలు పరవళ్లుతొక్కినయి.
ఉద్యమ కెరటాలై ఎగిసిపడినయి మన యూనివర్సిటీలు, మన విద్యార్థి బృందాలు. మడి దున్నె రైతు, బడికెళ్లె విద్యార్థి, కార్ఖానాలో కార్మికుడు, కార్యాలయంలో ఉద్యోగి, నల్లకోటు వేసుకున్న లాయర్లు, తెల్లకోటు వేసుకున్న డాక్టర్లు, కలం పట్టిన జర్నలిస్టులు, దేశ విదేశాల్లోని ఎన్ఆర్ఐలు విజృంబించి రోడ్లమీదికొచ్చి బిడ్డా మా తెలంగాణ మాకియ్యి అని బరిగీసి కోట్లాడిన ఒక ఉత్కృష్ణమైన సందర్భం ఆనాటి కేసీఆర్ నిరాహార దీక్ష. ఒక బక్క పలుచని యోధుడు ఉక్కు కల్పంతో..మహా ఋషిలా తపస్సు చేస్తూ.. ఎవ్వరి మాటా వినకుండా మరణం అంచుల్లోకి పోతుంటే అగ్ని గుండమై భగ భగ మండిన రోజు నవంబర్ 29, 2009. దీక్షా – దివస్ సందర్భంగా మాజీ మంత్రి కేటీఆర్ తెలంగాణ భవన్లో మాట్లాడిన మాటలు