Visit:
ఊపిర్లను గొట్టంతో ఊదీ ఊదీ
కుంపటినంతా భగభగ మండియ్యాల
గప్పుడే బ్రతుకు ఆకళ్ళు రాజుకుంటాయి
పలుగు రాళ్ళతో పట్టెడ సానబెట్టినా
పని ఇగురం తెల్వకుంటే
మూసల బంగారం
బొగ్గుల్లోనే ఒలికి పోతది..
మనుషులు సుత అంతే
వెదురు బొంగుల్లెక్క
నిటారుగా ఎదగటం కాదు
కాసింత పొద్దు తిరుగుడు పువ్వులెక్క
కాలంతో తలకాయల్ని తిప్పుతుండాలి
సిరాకు మంటకు మొఖానికి
సెగ చిమ్మినట్టు
గుమ్మం ముందు బోర్లాపడే
రోజొకటి సెప్పకనే వస్తది
చిరుగుతున్న బతుకుని
మరింత చింపుకోవటం కాదు
బతుకు దారంతో కట్టుకుంటూ వుండాల
ఎప్పుడైనా పోరు ఫలం
తెర్లైపోకుండా
జాగర్త పడుతూ ఉండాల
సుఖం సుట్టం లెక్క వచ్చిపోతాంటది
కస్టం కావడిలెక్క భుజాన
ఊయల ఊగుతుంటది
నిబాయించుకోవాల
బొంగరంలెక్క గిర్రున తిరిగితే
ఫాయిదా ఏం వుంటది?
రంగులరాట్నం ఎక్కి
పపంచకం గిరగిర తిరుగుతాంది
అనుకోవటం వెర్రిబాగుల
తనం బిడ్డా…
మానాలకు మాశికలేసుకుంటున్న
కన్నీళ్ల పాయల్ని తరుము
ఎగిరే పిట్టల రెక్కల్ని
ఎవడో ఇరుస్తున్నడు చూడు
తెడ్డులెక్క నాలుకల్ని తిప్పితే
ఒడ్డుకు చేరుతాననుకోకు
ఇవ్వాళ మాటున దాగిన
మొఖాన్ని మళ్ళీ మళ్ళీ ఏం మూస్తావు
మూసుకున్న నీ లోపలి
దర్వాజ తెరువాలిగానీ…..
ఉచ్చితార్తంగా ఊపిరితీసే రకం కాదు మనది
నల్లికుట్లతనం లేనోల్లం మనం
పొగసూరిన గోడదగ్గర సుత
కందిలిదీపం వెలుతురే ఇస్తది
పొయ్యిల ఉప్పేసినట్లు
చిటపటలాడక
నువ్వు వెలగటం నేర్వు
తంగేడు పూలతో
బతుకమ్మ పేర్చినట్టు
నిన్ను నీవు శిఖరమోలే పేర్చుకో
ముద్దబంతి పూవోలే
నవ్వటం నేర్చుకో
సందడి తొవ్వకోసం
బతుకు బోనం ఎత్తుకో
ఇక్కడ ఏ వాక్యం
పురుడు పోసుకున్నా
తెలంగాణ గానమైనా…రణమైనా
ఉపశమనం లేకే…ఉగ్గబట్ట లేకే..
– డా.కటుకోఝ్వల రమేష్ 99490 83327
