Visit:
తలపులకు తలుపులకు గొళ్ళెం వేయలేదు
దాపురించినోడు దొంగ కాదన్న నమ్మకంతోనే
నమ్మకాన్ని దేవులాడుకుని..పెయ్యికి కట్టి
ఎద యాదిని గడపకే కాపలాగా పెట్టుకున్నం
ఆకిట్ల కునుకే…ఊరి నమ్మకం మాకు
అరుగుల ముచ్చటే ఇంటి ఊపిరి
సంత…సిన్త…సద్ది రోళ్ళ మధ్య
బతుకే పల్లె పాటై పలుకుతూ పోతది
గొంగడి కప్పుకున్న గుండెల్లో గుబులు లేదు
మోదుగాకు రంగు మమతల మడతలుండేవి
కడుపు గాలినా గమ్మునుండేటోళ్ళం
ఇయ్యాలనే చేయి వెనక్కి పోలేదు గానీ…
పలుగురాళ్ల కష్టం పంచుకునే బ్రతుకు సప్పుడే మాది..
సోపతులే ఊరి సంపదై తిరిగినం
గొర్రెపిల్ల అమాయక చూపుల్లో….
గరికపూల పరిమళం నవ్వేది మాకాడనే ..
అప్పుడప్పుడు చౌరస్తా కూడలే చెలిమి గూడు
తొవ్వలన్నీ మనుషుల దారులే.. అయ్యేటివి
కండ్లల్ల మెలికలు మొలవటం తెల్వదు మాకు
నమ్మకాలే వెలుగులయ్యే ఊసుల బంధం అది
ఇయ్యాల దర్వాజలకు గొళ్ళాలు ఎక్కువైనాయి
గుండె గదులకు గోడలెక్కువ అయినాయి
నోట్ల కట్టలు పెరిగినకొద్దీ..మనిషిలో
నోటి పలకరింపు పలచబడి పోయింది
ఇంటిసోయి మసకబారి దేహం దేశదిమ్మరైంది
ఇగురం ఇసుమంతైనా నిల్వక నీళ్లపాలైంది
ఊరు రాక పోకలకు దగ్గరైపోయినా….
మనసులు సూత్తాంటనే మైళ్ల దూరమయ్యాయి
గొళ్ళెం వేసుకోలేని కుళ్ళం కుళ్ళం మనసోళ్ళం
లోపలంతా కువారం పెట్టుకుని కుత కుత ఉడకం
ఫాయిదాల కోసం మాటల్ని మర్లేసుకుని బ్రతకం
గుండెకు గొళ్ళెం వేసి…మనుషుల్ని పోగొట్టుకోలేం !
