Visit:
Depression | డిప్రెషన్కు యాంటీడిప్రెసెంట్ మందులు ప్రారంభించిన తర్వాత చికిత్సకు రోగి ఎలా స్పందిస్తారో తెలుసుకోవడానికి సాధారణంగా కొన్ని వారాలు వేచి చూడాల్సి ఉంటుంది. అయితే మెదడు, జీర్ణాశయం నుంచి వచ్చే విద్యుత్ సంకేతాలను క్లినికల్ లక్షణాలతో కలిపి విశ్లేషించడం ద్వారా చికిత్సకు స్పందనను కేవలం వారం రోజుల్లోనే అంచనా వేయవచ్చని కొత్త అధ్యయనం సూచిస్తోంది. ఈ విధానం భవిష్యత్తులో డిప్రెషన్కు వ్యక్తిగతీకరించిన చికిత్స అందించేందుకు ఉపయోగపడే అవకాశం ఉంది. ఐఐటీ కాన్పూర్, గణేశ్ శంకర్ విద్యార్థి మెమోరియల్ మెడికల్ కాలేజీకి చెందిన పరిశోధకులు నిర్వహించిన ఈ అధ్యయనం ఫ్రంటియర్స్ ఇన్ సైకియాట్రీ జర్నల్లో ప్రచురితమైంది. ప్రస్తుతం యాంటీడిప్రెసెంట్ చికిత్స ప్రారంభించిన తర్వాత దాని ప్రభావాన్ని అంచనా వేయడానికి సాధారణంగా నాలుగు నుంచి ఆరు వారాల సమయం పడుతోంది. అయితే కొత్త పరిశోధనలో చికిత్స ప్రారంభించిన 7 నుంచి 10 రోజుల్లోనే కొంతమంది రోగులు మందులకు స్పందించే అవకాశం లేదని గుర్తించగలిగినట్లు పరిశోధకులు తెలిపారు.
డిప్రెషన్ అనేది దీర్ఘకాలంగా విచారం, నిస్సహాయత, సాధారణ కార్యకలాపాలపై ఆసక్తి తగ్గడం వంటి లక్షణాలతో కనిపించే మానసిక ఆరోగ్య సమస్య. సరైన మందుల చికిత్స అందించినప్పటికీ డిప్రెషన్తో బాధపడుతున్న వారిలో సుమారు 30 శాతం మందికి చికిత్స ఆశించిన స్థాయిలో పనిచేయదని అధ్యయనం పేర్కొంది. అలాంటి రోగులను ముందుగానే గుర్తించగలిగితే చికిత్సా విధానాన్ని త్వరగా మార్చేందుకు అవకాశం ఉంటుంది. ఈ పరిశోధనలో మెదడులోని విద్యుత్ కార్యకలాపాలను ఎలక్ట్రోఎన్సెఫలోగ్రఫీ (ఈఈజీ), జీర్ణాశయంలోని విద్యుత్ కార్యకలాపాలను ఎలక్ట్రోగ్యాస్ట్రోగ్రఫీ (ఈజీజీ) ద్వారా పరిశీలించారు. ఈ రెండు రకాల సంకేతాలను రోగుల క్లినికల్ లక్షణాలతో కలిపి విశ్లేషించారు. చికిత్స ప్రారంభించే సమయంలో ఒకసారి, దాదాపు వారం రోజుల తర్వాత మరోసారి ఈ సంకేతాలను నమోదు చేశారు. మొత్తం 206 మందిని పరిశోధనలో పరిశీలించారు. వీరిలో ఇంతకుముందు డిప్రెషన్కు చికిత్స తీసుకోని 144 మంది ఉన్నారు. చికిత్స ప్రారంభానికి ముందు, చికిత్స ప్రారంభించిన సుమారు వారం తర్వాత వారి మెదడు, జీర్ణాశయం నుంచి వచ్చే విద్యుత్ సంకేతాలను సేకరించారు. అనంతరం ఈ సమాచారాన్ని ఉపయోగించి యాంటీడిప్రెసెంట్ చికిత్సకు స్పందించే అవకాశం తక్కువగా ఉన్న వారిని గుర్తించే నమూనాను రూపొందించారు.
పరిశోధకులు రూపొందించిన మోడల్ ప్రారంభ దశలో చికిత్సకు స్పందించని రోగులను గుర్తించడంలో 84 శాతం సెన్సిటివిటీ, 78 శాతం స్పెసిఫిసిటీ సాధించింది. అంటే స్పందించని వ్యక్తులను గుర్తించడంలో మోడల్ గణనీయమైన సామర్థ్యాన్ని చూపించింది. స్వతంత్ర రోగుల సమూహంపై పరీక్షించినప్పుడు ఈ మోడల్ మొత్తం 77.3 శాతం కచ్చితత్వాన్ని సాధించింది. స్పందించని రోగులను గుర్తించడంలో 71.4 శాతం సెన్సిటివిటీ, 80 శాతం స్పెసిఫిసిటీ నమోదైనట్లు పరిశోధకులు తెలిపారు. వేర్వేరు లక్షణాలతో ఉన్న డిప్రెషన్ రోగుల్లో మెదడు, జీర్ణాశయం శారీరక కార్యకలాపాల్లో కూడా భిన్నమైన నమూనాలు కనిపించాయని పరిశోధకులు గుర్తించారు. ఈ జీవశాస్త్ర సంబంధిత భేదాలను గుర్తించడం ద్వారా ఒకే మందుకు వేర్వేరు రోగులు ఎందుకు భిన్నంగా స్పందిస్తారో అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడుతుందని వారు పేర్కొన్నారు.
మెదడు, జీర్ణాశయం నుంచి వచ్చే విద్యుత్ సంకేతాలను క్లినికల్ లక్షణాలతో కలిపి విశ్లేషించడం ద్వారా డిప్రెషన్ చికిత్సను వ్యక్తిగత అవసరాలకు అనుగుణంగా మార్చుకునే అవకాశం ఉందని పరిశోధకులు తెలిపారు. ఒక మందు పనిచేసే అవకాశం తక్కువగా ఉన్న రోగులను ముందుగానే గుర్తిస్తే, వైద్యులు అవసరమైనప్పుడు చికిత్సా వ్యూహాన్ని త్వరగా మార్చేందుకు వీలు కలుగుతుందని భావిస్తున్నారు. అయితే ఈ విధానం ప్రస్తుతం సాధారణ చికిత్సలో వెంటనే ఉపయోగించదగినదని చెప్పడానికి మరిన్ని ఆధారాలు అవసరం. పెద్ద సంఖ్యలో, విభిన్న నేపథ్యాలకు చెందిన రోగులతో మరిన్ని అధ్యయనాలు నిర్వహించి ఈ ఫలితాలను నిర్ధారించాల్సిన అవసరం ఉందని పరిశోధకులు తెలిపారు. భవిష్యత్తులో ఈ విధానం మరింత ధ్రువీకరించబడితే, డిప్రెషన్ చికిత్సను రోగి శరీరంలోని ప్రత్యేక జీవసంబంధ సంకేతాలకు అనుగుణంగా రూపొందించడంలో ఉపయోగపడే అవకాశం ఉందని నిపుణులు ఆశాభావం వ్యక్తం చేస్తున్నారు.
