‘మనం లోంచి నేను…మనది లోంచి నాది’

పునాదుల్ని వెక్కిరిస్తూ ఫెళ ఫెళమంటూ వంతెనలు కూలిపోతాయి

పునాదుల్ని వెక్కిరిస్తూ
ఫెళ ఫెళమంటూ
వంతెనలు కూలిపోతాయి
స్నేహ నది బిత్తరపోతుంది
ఆత్మీయ ఆకాశం బావురుమంటుంది

రెండు తీరాల నడుమ
గాలి స్తంభించిపోతుంది
ఓయ్‌ అంటే ఓయ్‌ అనే
ధ్వనీ ప్రతిధ్వనులు మూగబోతాయి

బాల్యం నుంచీ పిట్టగోడల్లో మొలిచి చిగురించిన
పచ్చదనం మాడిపోయి
ఇనుప ప్రహరీలు నిలబడతాయి

ఊపిరాడ్డం మొదలయినప్పటినుంచీ
ఊహలు ఊపిరి పోసుకున్నప్పటి నుంచీ
మొలకెత్తీ విస్తరించిన బంధాలు
పరిమళాల్ని పోగొట్టుకుంటాయి

వసంతం వలసబోతుంది
బతుకు లెక్క మారిపోతుంది
జమా ఖర్చులే
బ్రహ్మజెముళ్లలా ముందుకొస్తాయి

నమ్మకాలు నడిబజార్లో
అమ్మకానికొస్తాయి

ఇదంతా యథాలాపంగానో
అన్యాపదేశంగానో జరగదు

మనం లోంచి ‘నేను’
మనది లోంచి ‘నాది’
తలెగరేసిన క్షణమే ‘ఖాళీలకు’
బీజం పడుతుంది

ముచ్చట్లకు ముచ్చెమటలు పడతాయి
సంభాషణలకు సమాధులు వెలుస్తాయి
దూరాలు ఉత్తర దక్షిణ ధృవాలవుతాయి
సంతోషాలు ఆగమయి ఎడారిలో కలుస్తాయి
వారాల ఆనంద్‌ 94405 01281