ఒకవైపు నిశ్శబ్దం… మరోవైపు ఘోష
లోపల ఎంతలోతో,
బయట అన్నిఅలల అలజడులు.
మహాసముద్రం…ఒక మనిషి జీవితం!
అనంతం.. అపరిమితం
ఎక్కడ మొదలైందో తెలియదు,
ఎక్కడ ముగుస్తుందో కనిపించదు.
కన్నీళ్ల ఉప్పును దాచుకున్న అగాధమది,
పైకి మాత్రం నీలిరంగు
నవ్వుల ముసుగు తొడుగుతుంది.
కాలపు గాలులు విసిరే విసిరినట్లు,
కలల అలలు ఎగసిపడి…
మళ్లీ పతనమవుతుంటాయి.
లోకం చూసేది కేవలం
పైకిలేచే కెరటాల ఆర్తనాదాలనే.
చుట్టూ ఇంత నీరున్నా..
దాహం తీర్చుకోలేని ఒక విచిత్ర వైరుధ్యం.
ఒక అలవచ్చి తీరాన్ని తాకివెళ్తుంది…
జ్ఞాపకం వచ్చి మనసును తాకివెళ్తుంది.
ఎంత ఎగసినా తనలోనే లీనమవ్వాలి,
ఎంతబతికినా శూన్యంలోనే కలిసిపోవాలి
ఒక నువ్వు, ఒక నేను…
అంతా ఆ మహాసముద్రంలో చుక్కలమే!