ఒట్టి మనిషినై.. గట్టి మనసునై..

మోయాలి.. జీవం ఆరేంతవరకు లోకాన్ని.. కాలాన్ని మనుషుల్ని.. వారి మనసుల్ని..

మోయాలి..
జీవం ఆరేంతవరకు
లోకాన్ని.. కాలాన్ని
మనుషుల్ని.. వారి మనసుల్ని..

మోయాలి..
వేషం తీసేదాక..
నాటకం ముగిసేదాక..
సన్నివేశాల్ని.. వాటి ఆవేశాల్ని

మోయాలి..
తెర పడేదాకా..
నీడలు ఆడేదాక..
పొంగుల్ని.. వాటి చెంగుల్ని

మోయాలి..
కష్టం తీరం దాటేదాక
కన్నీరింకే దాక
ఉప్పును.. వెనుక రుచులను

మోయాలి
ఆశ ఆకాశాన్ని చేరేదాక
నిరాశ కురిసేదాక
అంచులను.. వాటి కంచెలను

మోయాలి
చూపు తెగేదాక
కలలు తీగలు పాకేదాక
దృశ్యాలను.. వాటి లోతులను…

మోయాలి
తనకు తాను తెలికయ్యేదాక
తనలో తానే శూన్యమయ్యేదాక
అన్నీ దూరమై.. అన్నిటికీ దూరమై..

మోయాలి
భూమికి బరువయ్యే దాక
కాలానికి చివరయ్యేదాక
భరించే రాతినై.. చివర వరకు నీతినై..
మోయాలి మట్టి పిలుపు అందేదాక
ఆయువు రుణం తీరేదాక
ఒట్టి మనిషినై.. గట్టి మనసునై..

– చందలూరి నారాయణరావు
83094 63567