ఆసియా ఆటల్లో మన ఆణిముత్యాలు!

ఆడాలనే కోరికను, గెలవాలనే సంకల్పాన్ని పేదరికం నిలువరించలేకపోయింది. అప్పు చేసి ఒకరు, బాత్రూమ్‌లు కడిగి మరొకరు, అమ్మ బంగారు నగలు అమ్మి ఇంకొకరు క్రీడా సమరానికి ఆయుధాలు సమకూర్చుకున్నారు. ఆకలిని భరించారు. కష్టాల్ని వరించారు. చివరికి గెలుపు శిఖరం చేరుకున్నారు. కష్టం వాళ్లది... త్యాగం అమ్మానాన్నలది. గెలుపు దేశానిది. వాళ్లరుణం ఏమిచ్చి తీర్చుకోగలం. అభినందించి.. మరెన్నో పతకాలు గెలవాలని ఆశీర్వదించడం తప్ప! మొన్నటి ఆసియా క్రీడల్లో మువ్వన్నెల పతాకాన్ని రెపరెపలాడించిన కొందరు క్రీడాకారుల గెలుపు కథ ఇది...

టాయ్‌లెట్లు కడిగి.. ఆకలిని గెలిచి

ఆసియా క్రీడల్లో బంగారు పతకం సాధించిన పురుషుల కబడ్డీలో జట్టులో సభ్యుడైన అస్లాం ఇనామ్‌దార్‌ విజయాన్ని గ్రామీణ నేపథ్యం, పేదరికం ఆపలేకపోయాయి. తనకు చిన్నప్పటి నుంచి ఆటలంటే ఇష్టం. కానీ, పేదవాడు. ఆటలు ఆడాలంటే డబ్బు ఖర్చు చేయాలి. ప్రయాణాలు, క్రీడా పరికరాలు, శిక్షణ… డబ్బుల్లేకుండా ఇవేవీ లేవు. ఖరీదైన దుస్తులు, వ్యాయామ పరికరాలు కొనకుండా ఏదైనా ఆటుందా అని చూస్తే..

అతనికి కబడ్డీ, కుస్తీ కనిపించాయి. మహారాష్ట్రలోని అహల్యనగర్‌ ప్రాంతం వాడైన ఇనామ్‌దార్‌ స్థానికంగా జరిగే కబడ్డీ, కుస్తీ పోటీలకు వెళ్లేవాడు. ఈ ఆటైతే ఖర్చు ఉండదు. కండ బలం ఉంటే చాలు. జెర్సీ అడగరు. క్రీడా పరికరాలు కొనాల్సిన అవసరమే లేదని ఈ ఆటలోకి దిగాడు. కొంత బాగా ఆడుతున్నాడనే పేరు రాగానే శిక్షణ తీసుకోవడానికి సిద్ధపడ్డాడు. దానికి కూడా డబ్బుల్లేవు. ఆ స్థితిలో చిన్న చిన్న పనులు చేస్తూ డబ్బు సంపాదించేవాడు. పగటిపూట బాత్‌రూమ్‌లు, టాయ్‌లెట్లు క్లీన్‌ చేసేవాడు. సాయంత్రం శిక్షణ తీసుకునేవాడు. ఇంట్లో తినడానికి తిండి లేకున్నా అంతర్జాతీయ స్థాయిలో రెండు బంగారు పతకాలు గెలిచాడు.

పతకం తెచ్చాకే పెళ్లి!

ఆసియా క్రీడల్లో షూటింగ్‌ క్రీడాకారిణి నీరు గురిపెట్టి తుపాకీ పేలుస్తుంటే వాళ్లమ్మ తన బిడ్డ ప్రతిభను టీవీలోనో, స్మార్ట్‌ఫోన్‌లోనో లైవ్‌లో చూస్తూ లేదు. చూడాలనుకున్నా ఆమెకు ఆ రెండూ లేవు. నీరు తుపాకీ గురిపెట్టి కాల్చే సమయంలో వాళ్లమ్మ ఒక రేషన్‌ షాప్‌ ఎదుట వరుసలో నిలుచుని ఉంది. తన బిడ్డ బంగారు పతకం గెలిచిన సంగతి కూడా ఆ తల్లికి తెలియదు. ప్రభుత్వం పేదలకు తక్కువ ధరకు ఇచ్చే గోధుమలు తీసుకునేందుకు తనవంతు ఎప్పుడొస్తుందా అని ఎదురుచూస్తున్నది అప్పుడు!

నీరు వాళ్లది హర్యానా రాష్ట్రం, జింద్‌ జిల్లాలోని సంగత్‌పుర గ్రామం. వాళ్ల నాన్న సురేశ్‌ దండా పేద రైతు. ఒక చిన్న గదిలో కుటుంబం మొత్తం ఉంటున్నది. ఆ గదికి ముందున్న వరండాలో కట్టేసిన బర్రెలే వాళ్లకు జీవనాధారం. పాలు అమ్ముతూ జీవనోపాధి పొందుతున్నారు. తన కూతురు నీరు దండాకు షూటింగ్‌ గేమ్‌ ఇష్టం. అది ఖరీదైన ఆట. వాళ్లు పేదవాళ్లు. కాబట్టి మొదట్లో ఆమెను ఇంట్లోవాళ్లు ప్రోత్సహించలేదు. నీరూకి తుపాకీ కాల్చాలనే ఆసక్తి ఉండేది. అది కొనుక్కునే స్తోమత లేదు. ఆసక్తితో ఇతరుల తుపాకీ అడిగి షూటింగ్‌ నేర్చుకున్నది. బంధువు సాంబిర్‌ షెరోన్‌ వాళ్ల అమ్మకు నచ్చజెప్పి ప్రోత్సహించాడు. నీరూకి కావాల్సిన క్రీడా సామాగ్రిని సమకూర్చాడు. అలా ఏడేండ్ల క్రితం నీరు షూటింగ్‌ మొదలుపెట్టింది. ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లో శిక్షణ పొందేందుకు డబ్బులు కట్టలేక, షూటింగ్‌ రేంజ్‌లోకి పోకుండా గోడలపై కూల్‌ డ్రింక్స్‌ అల్యూమినియం క్యాన్‌లను లక్ష్యంగా చేసుకుని గురిపెట్టేది. ఇలా మొదలైన ఆమె ప్రయాణం ఆసియా క్రీడల వరకు ఒడుదొడుకులతోనే సాగింది.

రంగుల్లేని గోడల నిండా పతకాలే..

కుటుంబం, సోంబిర్‌ షెరోన్‌ వల్ల స్పోర్ట్స్‌ అథారిటీ ఆఫ్‌ ఇండియా శిక్షణకు ఎంపికైంది నీరు. ఏడాది క్రితం ఆర్మీకీ ఎంపికైంది. ఉద్యోగం రాగానే పెండ్లి చేసుకోమని ఇంట్లో ఒత్తిడి మొదలైంది. ఆసియా, ఒలింపిక్‌ క్రీడల్లో పతకం గెలిచిన తర్వాతే పెండ్లి చేసుకుంటానని ఇంట్లో చెప్పింది. పెండ్లిని వాయిదా వేయగలిగింది. కానీ, పతకం గెలుచుకోగల అవకాశాన్ని వాయిదా వేయలేదు. ఏషియన్‌ గేమ్స్‌కి ఎంపికైన క్రీడాకారుల కోసం ప్రభుత్వం ప్రత్యేక క్యాంప్‌ నిర్వహించింది. క్రీడాకారులందరూ ప్రత్యేక శిక్షణ తీసుకుంటుంటే నీరు మాత్రం ఢిల్లీలోని ఓ హాస్పిటల్‌లో డెంగ్యూ జ్వరానికి చికిత్స పొందాల్సి వచ్చింది. ఆసియా క్రీడలు మొదలైన నాలుగు రోజుల తర్వాత జపాన్‌ చేరుకుంది. చెప్పినట్టే బంగారు పతకం గెలిచి కుటుంబాన్నే కాదు దేశాన్నీ మెప్పించింది. ఆసియా క్రీడల్లో ట్రాప్‌ షూటింగ్‌లో తొలి స్వర్ణం సాధించిన మహిళగా చరిత్రకెక్కింది. అంతేకాదు మిక్స్‌డ్‌ ట్రాప్‌లో మరో స్వర్ణ పతకం గెలిచింది. ఆసియా క్రీడలే కాదు అనేక పోటీల్లో షూటింగ్‌లో గెలిచిన పతకాలు, జ్ఞాపికలతో..
రంగుల్లేని ఆ ఇంటి గోడలను నీరు అలంకరించింది!

సూపర్‌ ఆన్సీ!

కేరళ రాష్ట్రం, త్రిసూర్‌ జిల్లాలోని ఒక చిన్న పల్లెటూరులో ఆన్సీ సోజన్‌ పుట్టింది. చేపల వేట ఆ ఊరి వాళ్లకు ప్రధానమైన జీవనాధారం. ఆన్సీ వాళ్ల నాన్న ఆటో డ్రైవర్‌. తను చిన్న వయసులో ఉన్నప్పుడు వాళ్ల నాన్న సముద్ర తీరానికి తీసుకుపోయేవాడు. మెత్తని ఇసుకపై తనను లాంగ్‌ జంప్‌ చేయించేవాడు. అలా పరుగులో వేగాన్ని అందుకుంటూ జంప్‌లోనూ దూరం పెంచుకుంటూ పోయింది. రాష్ట్ర స్థాయి, జాతీయ స్థాయి పోటీల్లో నెగ్గింది. ఇండియన్‌ నేవీలో క్రీడాకారుల కోటాలో ఉద్యోగం సాధించింది.

ఏడాదిగా అనారోగ్యం

నాలుగేండ్ల క్రితం జరిగిన కామన్వెల్త్‌ గేమ్స్‌లో పద్నాలుగో స్థానంలో నిలిచింది ఆన్సీ. మూడేండ్ల క్రితం జరిగిన ఆసియా చాంపియన్‌షిప్‌లో నాలుగో స్థానం దక్కించుకుంది. ఏడాది క్రితం ఆసియా చాంపియన్‌షిప్‌లో 6.33 మీటర్ల దూరం దూకి వెండి పతకం గెలిచింది. తన సామర్థ్యాన్ని మరింత మెరుగు పరుచుకుని ఈ ఆసియా క్రీడల్లో 6.53 మీటర్లు దూరం జంప్‌ చేసి వెండి పతకం సాధించింది. కేవలం రెండు సెంటీమీటర్ల తేడాతో బంగారు పతకం కోల్పోయింది. ఎంతో పట్టుదలతో పతకం సాధించాలని ఆన్సీ సాధన చేయలేదు. పోరాటం చేసింది. ఏడాది కాలంగా పాలిసిస్టిక్‌ ఒవేరియన్‌ సిండ్రోమ్‌తో బాధపడుతున్నదామె.

మందులు తీసుకుంటూ, వాటికి తగిన ఆహారాన్ని మాత్రమే తింటూ నాన్న కలలు పండించింది. ఇవేవీ నెటిజన్లు మాకు పట్టవన్నట్టుగా.. ‘ఆ చెవులకు నగలేంటి? అంతపొడవాటి జుట్టేంటి? హెయిర్‌ పిన్నులు, నెక్లెస్‌, రిస్ట్‌ బ్యాండ్‌… ఇదేమన్నా పెండ్లా? పేరంటమా? ఈ నగల ప్రదర్శన ఏంది? అందం మీద శ్రద్ధ పెట్టుండకపోతే ఇంకో రెండు సెంటీమీటర్లు దూకేదానివి. బంగారు పతకం గెలిచేదానివి’ అంటూ ఆమె మీద విమర్శలు ఎక్కుపెట్టారు’! కానీ ఆన్సీ ఆ తిట్లేవీ పట్టించుకోలేదు.

‘క్రీడాకారులకు ఫ్యాషన్‌ ఉండకూడదని లేదు. ఉంటే ఆ ఫ్యాషన్‌ని చంపే ప్రయత్నం చేయొద్దు. అది క్రీడా సామర్థ్యాన్ని తగ్గించలేదు. ఆ తిట్లేవీ నేను పట్టించుకోను’ అని ఆన్సీ సోజన్‌ అంటున్నది. ఆన్‌లైన్‌ ట్రోలింగ్‌ని ఆపేందుకు కేరళ స్టేట్‌ అథ్లెటిక్స్‌ అసోసియేషన్‌ ‘స్టాండ్‌ విత్‌ ఆన్సీ’ పేరుతో ఆన్‌లైన్‌ క్యాంపెయిన్‌కు పిలుపునిచ్చింది. షూటర్‌ మను బాకర్‌, హీనా సింధు ఆన్సీకి మద్దతు పలికారు. బూతులు మాట్లాడేవాళ్లు ఆడపిల్లల్నే టార్గెట్‌ చేయడాన్ని ఖండించారు.