నువ్వు వెళ్లే దారిలో..

ఒక అడవి అంచున ఉన్న గ్రామంలో రాఘవ అనే యువకుడు నివసించేవాడు. అతను ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే లేచి, తన పొలానికి వెళ్లి కష్టపడి పనిచేసేవాడు. ఒకరోజు గ్రామ పెద్ద రాఘవను పిలిచి, అతనికి ఒక పెద్ద బాధ్యతను అప్పగించాడు. ‘రాఘవ! ఈ అడవి అవతల ఉన్న ‘జ్ఞాన శిఖరం’పై ఒక అమూల్యమైన దివ్య రత్నం ఉంది. దానిని తీసుకువస్తే మన ఊరి ప్రజలందరి అజ్ఞాన చీకట్లు తొలగిపోతాయి. ఆ గమ్యం చాలా దూరం, దారిలో భయంకరమైన అడవి, చీకటి గుహలు, విషసర్పాలు ఉంటాయి. ప్రయాణం చాలా దుర్గమం’ అని చెప్పాడు.

ఒక అడవి అంచున ఉన్న గ్రామంలో రాఘవ అనే యువకుడు నివసించేవాడు. అతను ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే లేచి, తన పొలానికి వెళ్లి కష్టపడి పనిచేసేవాడు. ఒకరోజు గ్రామ పెద్ద రాఘవను పిలిచి, అతనికి ఒక పెద్ద బాధ్యతను అప్పగించాడు. ‘రాఘవ! ఈ అడవి అవతల ఉన్న ‘జ్ఞాన శిఖరం’పై ఒక అమూల్యమైన దివ్య రత్నం ఉంది. దానిని తీసుకువస్తే మన ఊరి ప్రజలందరి అజ్ఞాన చీకట్లు తొలగిపోతాయి. ఆ గమ్యం చాలా దూరం, దారిలో భయంకరమైన అడవి, చీకటి గుహలు, విషసర్పాలు ఉంటాయి. ప్రయాణం చాలా దుర్గమం’ అని చెప్పాడు.

రాఘవ వెంటనే ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాడు. కానీ, అడవి దారిలో నిజంగానే పెద్ద పెద్ద బండరాళ్లు, కారుచీకట్లు, కాలనాగులు ఎదురయ్యాయి. అప్పుడు రాఘవ కొద్దిగా భయపడి ఒక బండరాయి మీద కూర్చుండిపోయాడు. ‘అయ్యో! పొలంలో ముల్లు గుచ్చుకుంటేనే నొప్పితో అల్లాడిపోయాను. ఇక్కడ ఇన్ని కష్టాలు, విషసర్పాలు ఉన్నాయి. నేను ఈ గమ్యాన్ని చేరుకోలేనేమో!’ అని కుంగిపోయాడు. తన విలువైన సమయాన్నంతా ఆ భయంతోనే వృథా చేయసాగాడు. అప్పుడే ఒక బాటసారి వచ్చి రాఘవ భుజం తట్టి ఇలా అన్నాడు. ‘బాబూ! పొలంలో ముల్లు గుచ్చుకుంటే వెంటనే తీసివేసి ఎలా నడిచావో గుర్తు చేసుకో! జీవితం చాలా చిన్నది, కానీ నువ్వు సాధించాల్సింది చాలా పెద్దది. చిన్న చిన్న ఆటంకాలకే కనుక ఇక్కడే కూర్చుండిపోతే, నీ జీవిత కాలం సరిపోదు. ఆ కాలనాగులను, చీకట్లను లెక్కచేయకుండా నీ లక్ష్యం వైపు అడుగులు వేయి’ అన్న మాటలు విన్న రాఘవలో ఒక కొత్త ఉత్సాహం, ధైర్యం ఉప్పొంగాయి. దారిలో ఎదురైన పాములను, చీకట్లను తన ఆత్మైస్థెర్యంతో దాటుకుంటూ ముందుకు సాగాడు. అనుకున్నట్లుగానే ‘జ్ఞాన శిఖరం’ చేరి ఆ దివ్య రత్నాన్ని సాధించి, గ్రామపెద్దకి అందించి, ఎంతో మంచి పేరు తెచ్చుకున్నాడు.

చిన్న చిన్న లౌకిక ఆటంకాలకే మనం కుంగిపోకుండా, జీవితంలోని అసలైన గొప్ప గమ్యాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని సాగిపోతే… కష్టాలు ఎంత పెద్దవైనా వాటిని అధిగమించడం సాధ్యమవుతుంది. రాఘవ పొలంలో ముల్లు గుచ్చుకున్నప్పుడు ఆగిపోలేదు. కానీ, పెద్ద అడవిలోకి వెళ్లేసరికి భయపడి ఆగిపోయాడు. ఇక్కడ సమస్య పరిమాణం మారలేదు, మనిషి మానసిక ధైర్యం మాత్రమే సన్నగిల్లింది. కష్టాలు ఎంత పెద్దవైనా, వాటిని చూసి బెదిరిపోకుండా ఎదుర్కొనే మానసిక దృఢత్వమే ైస్థెర్యం.

మనం దైనందిన జీవితంలో ఎదుర్కొనే చిన్న చిన్న సమస్యలు ఆ ముల్లు లేదా వర్షం లాంటివి. వాటిని మనం ఎంతో సులువుగా పరిష్కరించుకుంటాం, సర్దుకుపోతాం. కానీ, జీవితం అసలైన పరమార్థం లేదా ఉన్నత లక్ష్యం విషయానికి వచ్చేసరికి, కొంచెం పెద్ద కష్టం రాగానే కుంగిపోతుంటాం. అసలు గమ్యాన్ని మర్చిపోయి లౌకిక సమస్యల చుట్టూనే తిరుగుతుంటాం. ఈ వ్యత్యాసాన్ని గ్రహించడమే అసలైన అంతరార్థం. గొప్ప పనులేవీ ఒక్కరోజులో జరగవు. కాలంతో పాటు ఓర్పుగా నిలబడే తత్వమే సాధారణ వ్యక్తులను అసాధారణ సాధకులుగా మారుస్తుంది. కష్టంలో మునిగిపోకుండా, మిమ్మల్ని మీరు మూడో వ్యక్తి స్థానంలో నిలబెట్టి చూడాలి. ‘నా స్నేహితుడికి ఈ కష్టం వస్తే నేను ఏ సలహా ఇస్తాను?‘ అని ఆలోచిస్తే స్పష్టమైన మార్గం కనిపిస్తుంది. గాయం తగిలినప్పుడు నడక ఆపనట్లే… వైఫల్యం ఎదురైనప్పుడు ప్రయత్నం ఆపకూడదు. కష్టాలు మన శక్తిని తగ్గించడానికి రావు. మనలో దాగి ఉన్న అపారమైన శక్తిని బయటకు తీయడానికే వస్తాయి.

తరిగొప్పుల వీఎల్‌ఎన్‌ మూర్తి 80085 77834