బుధవారం 12 ఆగస్టు 2020
Devotional - Jul 11, 2020 , 00:03:17

అనవసర దుఃఖమే అవరోధం

అనవసర దుఃఖమే అవరోధం

అశోచ్యా నన్యశోచస్తం ప్రజ్ఞావాదాంశ్చ భాషసే

గతాసూన గతాసూంశ్చ నాను శోచంతి పండితాః॥

లోకంలో ప్రతివారికీ దుఃఖం సహజం. దానికి నిజమైన కారణం ఉన్నప్పుడు ఒక ప్రయోజనం ఉంటుంది. కానీ, అయినదానికి, కానిదానికి దుఃఖించడం అన్నది సత్యం తెలుసుకోవడానికి ఒక అడ్డంకిగా మారుతుందని శ్రీకృష్ణ భగవానుడు అర్జునునికి ప్రబోధించిన ఉపదేశాలలో ఒకటి. ‘అర్జునా! నువు దుఃఖించకూడని దాని గురించి దుఃఖిస్తున్నావు. పైగా, అన్నీ తెలిసిన ఒక పండితుని వలె మాట్లాడుతున్నావు. నిజమైన పండితులు ఆత్మబుద్ధిని కలిగి ఉంటారు. వారు బతికున్న వారిగురించి కాని, చనిపోయిన వారిగురించి కాని ఎప్పుడూ దుఃఖించరు’ అన్నాడు కృష్ణపరమాత్మ. ఇట్లా చెప్పడం వెనుక అర్జునునిది పూర్తి అజ్ఞానమని స్వామి భావించాడని మనం అర్థం చేసుకోవాలి.

జనన మరణాలనే సహజధర్మాలు కేవలం శరీరానికే గాని ఆత్మకు కాదు. దీనిని గుర్తెరగని వారు శరీర పతనానికి దుఃఖిస్తుంటారు. ఏవేవో బంధాలను తనకు తానే ఏర్పరచుకొని తమ దుఃఖానికి కారణాలను చూపిస్తుంటారు. సరిగ్గా ఈ రకమైనదే అర్జునుని దుఃఖం కూడా. క్షత్రియోచితమైన యుద్ధానికి అర్జునుడు విముఖత చూపిస్తూ, ‘తన ఎదుట నిలిచిన శత్రుపక్షంలో గురువులు, తాతలు, సోదరులు, బంధువులు ఉన్నారు. కనుక యుద్ధం చెయ్యను’ అంటాడు. ఈ అవాంఛనీయ దుఃఖం నుంచి అర్జునుడిని విముక్తుణ్ణి చేయడానికే శ్రీకృష్ణుడు ‘గీతా ప్రబోధం’ చేయవలసి వచ్చింది. అది సర్వ మానవ   లోకానికే మార్గదర్శనం చేసే ఘనమైన బోధగా నిలిచింది. అన్ని ఉపనిషత్తుల సారాన్ని భగవానుడు అలా ఒక్కచోట చేర్చి మనకు అందించాడు.

మానసిక దౌర్బల్యం మనుషులను సదాలోచనకు దూరం చేస్తుంది. ‘దేన్నిగురించి బాధపడాలో, దేన్నిగురించి బాధపడకూడదో’ అనే విచక్షణను చాలామంది కోల్పోతారు. కర్తవ్యం బోధపడక, ఏం చెయ్యాలో నిర్ణయించుకోలేరు. అదే మానసిక దృఢత్వం కలిగిన పండితుడు తన మనసును తన అధీనంలో ఉంచుకోగలడు. ప్రతి దానికీ బాధపడటమో, అతిగా ఆనందించటమో చేయడు. ప్రతి మనిషికి ఆత్మజ్ఞానం కలగాలంటే, ముందు వారు సుఖదుఃఖాలకు అతీతులు కావాలన్నది భగవానుని భావన. ఇక్కడ దేహభ్రాంతికి దూరం కావడం ముఖ్యం. ఇది పోవాలంటే ‘జీవునిలోని ఆత్మకు మరణం లేదన్న’ జ్ఞానం అందరికీ బోధపడాలి. ‘పతనమయ్యేది కేవలం మన శరీరమే. బాల్యం, యౌవనం, వృద్ధాప్యం ఇవన్నీ శరీరానికే. ఇవి సహజమైన శరీరధర్మాలు. వీటికి అనుగుణంగానే ఈ శరీరానికి మరణం తప్పదు’. ఇది తెలుసుకొన్న వారిని ఆ తరహా అనవసర దుఃఖం బాధించదు. దీన్ని తెలుసుకోవడమే ‘ఆత్మజ్ఞానం’ లేదా ‘ఆత్మబుద్ధి’ అంటారు.

కనుక, అశాశ్వత అంశాలపై మోహం పెంచుకోవడం అజ్ఞాని లక్షణంగా మనం గుర్తించాలి. శరీరం బూడిదై మట్టిలో కలిసిపోవచ్చు. ఆత్మ ఉన్నది కనుక శరీరం గురించి దుఃఖించడం తగిన పనికాదు. దేహం తాత్కాలికం. దీనిని ధరించినవారంతా దానికి పతనం తప్పదన్న విషయాన్ని కూడా విధిగా తెలుసుకోవాలి. అప్పుడే ఏ అనవసర బాధా మన మనసును క్షోభ పెట్టదు. దుఃఖాన్ని కలిగించదు. ‘పుట్టినవాడు మరణించక తప్పదు’ కాబట్టి, అవాంఛనీయ దుఃఖాన్ని వదిలి ఆత్మజ్ఞానాన్ని పొందమని శ్రీకృష్ణ భగవానుడు అర్జునునికి శ్లోకం ద్వారా ప్రబోధించాడు. ఈ దుఃఖమే ఆత్మజ్ఞాన సాధనకు అవరోధమన్న గొప్ప సందేశాన్ని స్వామి లోకానికి అందించాడు.


logo