ఆదివారం 09 ఆగస్టు 2020
Devotional - Jun 13, 2020 , 00:23:48

ప్రకృతి పరిపూర్ణ రూపాలు!

ప్రకృతి పరిపూర్ణ రూపాలు!

ప్రకృతి పరిపూర్ణ రూపాలు!

‘త్రిగుణాత్మక స్వరూపా యాసా చ శక్తి సమన్వితా 

ప్రధానా సృష్టికరణే ప్రకృతిస్తేన కథ్యతే’.

సృష్టి ఆదిలో ఉన్న దేవి ప్రకృతి. ‘ప్ర’ అంటే సత్వగుణం. ‘కృ’ అంటే రజోగుణం. ‘తి’ అంటే తమోగుణం. ‘సత్వగుణం’ అంటే బుద్ధి. ‘రజోగుణం’ అంటే ఆవేశం, అహంకారం. ‘తమోగుణం’ అంటే ఏమీ తెలియని నిద్రావస్థ, అజ్ఞానం. ఈ త్రిగుణాత్మకమే పరమశక్తి నుంచి పుట్టి సృష్టికార్యంలో ప్రధాన ప్రకృతి అయింది. ఉదాహరణకు గురువు జ్ఞానబోధ చేస్తుంటే శ్రద్ధగా వినడం సత్వగుణం. ‘ఈయనేంటి నాకు చెప్పేది, నాకు తెలియదా?’ అనుకోవడం రజోగుణం. నిద్రావస్థలో, అనాస్తవికతతో వినడం తమోగుణం. ఈ మూడింటినీ నడిపే శక్తి మహామాయి.

మనం చేయాల్సింది సత్వగుణాన్ని పెంపొందించుకుంటూ రజో, తమో గుణాలను నియంత్రించుకోవాలి. అందుకు జగన్మాతను ప్రార్థిస్తే ఆ తల్లి రజో, తమో గుణాలను పోగొట్టి, సత్వగుణాన్ని (బుద్ధిని) కాపాడి, జ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. పంచభూతాలలో ఉన్న శక్తియే ప్రధాన శక్తియై ప్రకృతిగా వచ్చింది. ఏ తల్లి ప్రకృతిరూపంలో వచ్చిందో ఆ తల్లిని మనం ఆరాధించాలి. మనం గాలిని, నీటిని, సూర్యుణ్ని, అగ్నిని అన్నింటినీ పలురకాల దేవుళ్లుగా కొలుస్తుంటాం. నిజానికి అన్నింటిలోనూ ఉన్నది ఒకేఒక దేవతా శక్తి.

గణేశ జననీ దుర్గా రాధా లక్ష్మీః

సావిత్రి చ సృష్టి విధౌప్రకృతిః పంచధాస్మృతా

ప్రకృతి పరిపూర్ణ రూపాలు ఐదు. ఇవి మన కంటికి కనబడవు. కానీ, ఒకే శక్తి వేర్వేరు రూపాల్లో ఉన్న ఆ ప్రకృతిని అమ్మ రూపంలో చూడాలి. ఈ ఐదు ఒకే రూపమని మరవవద్దు. అవి గౌరీ, లక్ష్మీ, సరస్వతీ, గాయత్రి, రాధ. వీరినే ఇచ్ఛాశక్తి, జ్ఞాన శక్తి, క్రియాశక్తి అంటాం. ఇచ్చాశక్తి  గౌరీ, జ్ఞానశక్తి సరస్వతి, సంపదలిచ్చేది లక్ష్మీ, ప్రేమను కురిపించేది రాధ. ఈశ్వర శక్తి అంటే ప్రాణశక్తిని అందించేది గాయత్రి. ఈ ఐదు రూపాలలో ఉన్న అమ్మ ఒక్కతే. ఈ ఐదుగురిలో మనం ఎవరిని ఆరాధిస్తున్నా మిగిలిన నలుగురూ అందులో ఉంటారు. అంతే గానీ, ‘ఎవరు గొప్ప, ఎవరు తక్కువ’ అనే ప్రసక్తి ఉండదు. మనం సులభంగా ఆరాధించుకునేందుకే ఈ దేవతా భేదం.

దరిద్రం ఉన్నప్పుడు లక్ష్మీదేవిని ఆరాధిస్తాం. జ్ఞానం కోసం సరస్వతిని ఉపాసిస్తాం. ఆపదలు కలిగినప్పుడు దుర్గ (గౌరీ)ను కొలుస్తాం. పైన చెప్పిన ఐదు రూపాలను మనం కన్నతల్లిలో చూడగలిగినప్పుడే వారినందరినీ ఆ జగన్మాతలోనూ చూడగలుగుతాం. అమ్మ మనకు మొదటి గురువు. విద్య నేర్పేప్పుడు సరస్వతిగా, అవసరాలకు డబ్బు ఇచ్చేటప్పుడు లక్ష్మీగా, ఆపదవేళలో ఆదుకొని సేద తీర్చినప్పుడు దుర్గగా, ప్రేమగా దగ్గరకు తీసుకున్నప్పుడు రాధగా కన్పించినా.. అమ్మ ఒక్కతే. ముల్లోకాలను పాలించే తల్లి విద్యను ఇచ్చేటప్పుడు తెల్లని కాంతులతో, ఐశ్వర్యం ఇచ్చేటప్పుడు బంగారు కాంతులతో, దుష్టశక్తులను అణిచివేసేటప్పుడు నీలకాంతులతో కన్పించినా ఆ అమ్మవారు ఒక్కతే.

భగవన్నామం పలికే యోగ్యత సమస్త ప్రాణులలో ఒక్క మానవునికే ఉంది. గడ్డి తిని ఆవు పాలిస్తుంది. నీళ్లు తాగి వృక్షాలు పండ్లు, మొక్కలు, పూలనూ ఇస్తాయి. నదులు నీళ్లిస్తాయి. కానీ, అవి తామిచ్చే వేటితోనూ భగవంతుడిని ఆరాధించలేవు. నీళ్ళతో, పాలతో భగవంతుడిని అభిషేకిస్తూ, పుష్పాలతో, పండ్లతో అర్చనలు, ఆరాధనలు చేస్తూ స్వతహాగా ఏమీ ఇయ్యని మనం ఎంతో ప్రయోజనం పొందుతున్నాం. అందుకే, వృక్షాలు తప్ప అన్ని ప్రాణులు అడ్డంగా పెరిగితే, ఒక్క మనిషి మాత్రం నిలువునా పెరుగుతాడు. ఈశ్వర శక్తి మానవుణ్ణి నిలబడేటట్టుచేసి ‘ఈ జన్మలో నువు ఊర్ధ్వముఖంగా పెరిగి పొందవలసిన ఆత్మజ్ఞానాన్ని పొందమని’, ఈ బృహత్‌ ప్రయోజనానికి ఉపకరణంగా మనకీ శరీరం లభించింది. అందుకే, సత్వగుణాన్ని పెంపొందించుకొని మానవజన్మను సార్థకత చేసుకొందాం.



logo