‘ఒక’లో అనేకత్వమే కవిత్వం


Mon,October 7, 2019 12:15 AM

కవిత్వంలో సౌందర్య వర్ణణలు ఆక్షేపణకు గురవుతున్న సందర్భం ఇది. సామాజిక ఘర్షణ కలిగి ఉన్నదే ఉత్తమ కవిత్వమని తీర్మానించే పరిస్థితులున్నాయి. ఈ నేపథ్యంలో కవి సిద్ధార్థ రాసిన ఈ వాక్యాలు జీవితంలోని అన్ని పార్శ్వాలను కవిత్వం స్పృశించినపుడు అది సంపూర్ణమౌతుందన్న సత్యాన్ని ఆవిష్కరిస్తాయి.

సిద్ధార్థ కవిత్వం జీవితంలోని మల్టిప్లిసిటీని ప్రతిబింబిస్తుంది. అందుకే ఇతని కవిత్వంలో కాషాయమయమైన రాజకీయాలు, సానిటరీ ప్యాడ్ల మీద పన్నులు వేసే రాజ్యం పట్ల ధిక్కారం; గాయాల గేయాలతో రాజ్యానికి ఉరితాళ్లు పేనటం; విప్లవాన్ని స్వప్నించే తూనీగలు; నేలను లాక్కెళ్ళి నేలమీద పడేసే పసిపాప పాదాలు దృశ్యమానమవుతాయి. ‘పూలను మొక్కలకే ఉంచవా, నేను అమ్మవద్దే ఉన్నట్టు’ అని అభ్యర్థించే పసిహృదయాలు; చీర మడతల్లో వెయ్యో అరవెయ్యో దాచిపెట్టే అమ్మలు; నోటుపై గాంధీబొమ్మ బదులు నాన్న బొమ్మ ఉండాలనేంతగా ప్రేమించబడే నాన్నలు; error 404 page not found లాంటి అత్యాధునిక పరిభాషలో పలికే వీడ్కోలు గీతాలు; మాట్లాడే సీతాకోకలు; ప్రేమలో ప్రతీదీ ప్రాణం పోసుకుంటుందన్న ఎరుకా లాంటి భిన్న జీవన పార్శ్వాలు అద్భుతంగా పలికాయి.

రొట్టమాకు రేవు కవిత్వ అవార్డు-2019 ప్రదానోత్సవ సభ

‘రొట్టమాకు రేవు’ కవిత్వ అవార్డు 2019 ప్రదానోత్సవ సభ 20 19 అక్టోబర్‌ 12న సాయంత్రం 6 గంటలకు హైదరాబాద్‌ సుందరయ్య విజ్ఞానకేంద్రం, దొడ్డి కొమరయ్య హాలులో జరుగుతుంది. ప్రసేన్‌ అధ్యక్షతన సభలో కె.శ్రీనివాస్‌, కె.శివారెడ్డి, దేవిప్రియ, జూలూరు గౌరీశంకర్‌ పాల్గొంటారు. అవార్డు పుస్తకాలపై జి.లక్ష్మీనరసయ్య ప్రసంగిస్తారు. రొట్టమాకు రేవు అవార్డు గ్రహీతలు కృష్ణు డు, సిద్దార్థ కట్టా, ఊర్మిళ హాజరవుతారు. ఈ సందర్భంగా యాకూ బ్‌ ఐదవ కవితా సంపుటి ‘తీగల చింత’ ఆవిష్కరణ ఉంటుంది. 2017 సంవత్సరానికి జాతీయ అవార్డు పొందిన కార్టూనిస్టు నర్సిం కు సత్కారం ఉంటుంది.
- శిలాలోహిత, కవి యాకూబ్‌


వస్తు విస్తృతి సిద్ధార్థ కవిత్వానికి గొప్పబలం. చంద్రికల నుంచి ఉరికొయ్యల దాకా ఇతని కవిత్వం విస్తరించి ఉన్నది. యువకవుల్లో ఇది అరుదుగా కనిపించే లక్షణం. మంచి కవి నుంచి గొప్ప కవిని వేరు చేసేది ఈ లక్షణమే.
ఇతని వ్యక్తీకరణ పరిధి చాలా విశాలమైనది. రాత్రికి పెరుగన్నంలోకి చందమామను నంజిపెట్టేది అని అమ్మగురించి ఎంత సౌకుమార్యంగా వర్ణిస్తాడో.., పురుషాంగాలకు కత్తులు/మొలిచినపుడే మీ జాతి అంతరించింది అంటూ పసిపిల్లలపై అత్యాచారాలు చేయటం పట్ల తీవ్రంగా ఆక్షేపణ చేయగలడు. నేడు మనుషులను మనుషులు గా కాక సమూహాలుగా మాత్రమే గుర్తించుకొంటున్న కాలం. సిద్ధార్థ కవిత్వం మనుషులను ప్రేమించటంలోని సౌందర్యాన్ని పట్టిచూపుతుంది. ఇది మానవ సంబంధాలను వ్యక్తీకరించే అంశం. మానవసంబంధాల కవిత్వం కాలం ఉన్నంత వరకూ నిలిచి ఉంటుంది.
‘ఎవరైనా జ్ఞాపకం వస్తే
ఒక దీపాన్ని వెలిగించి
చుట్టూతా చేతులను ఉంచండి
స్పర్శతడి సజీవంగా ఉన్న
మీ చర్మాలకు అతుక్కుపోతారు//
మీరో పూలవనాన్ని నిర్మించుకోండి
ఆప్తుల మాటలన్నీ
అత్తరులో మునిగిన తూనీగలై
తచ్చాడుతాయి..’ (జ్ఞాపకమొస్తే) లాంటి ఆర్ధ్రత నిండిన వాక్యాలతో మనుషులు ప్రేమైక జీవులను, ఇచ్చిపుచ్చుకోవటంలోనే జీవిత పు అత్తరు పరిమళాలు ఉంటాయని చెపుతాడు సిద్ధార్థ.

కవిత్వంలో సౌందర్య వర్ణణలు ఆక్షేపణకు గురవుతున్న సందర్భమిది. సామాజిక ఘర్షణ కలిగి ఉన్నదే ఉత్తమ కవిత్వమని తీర్మానిం చే పరిస్థితులున్నాయి. ఈ నేపథ్యంలో రాసిన ఈ వాక్యాలు జీవితంలోని అన్ని పార్శ్వాలను కవిత్వం స్పృశించినపుడు అది సంపూర్ణమౌతుందన్న సత్యాన్ని ఆవిష్కరిస్తాయి.
‘ఒక రోజు ఎలా వస్తుందో తెలుసా
నీ అరచేతుల మీద సీతాకోక చిలుకలు వాలినట్లు
నల్లటి చెరువులో చంద్రుడు బంతిపువ్వై ఈదుతున్నట్టూ
ఒకపూట తన హంసపాదాలతో వెతుకుతుంది నిన్ను
పాల మీద మీగడ కట్టుకున్నట్టు భలే నవ్వుతావప్పుడు మెత్తగా
నీ నోరు 32 నక్షత్రాల ఆకాశం మరి..’ (ఎలా వస్తుందో తెల్సా) వాక్యాలలో.. చంద్రుడిని నల్లటి చెరువులో బంతిపువ్వుగా పోల్చ టం గొప్ప ఊహ. నోరారా నవ్వటాన్ని 32 నక్షత్రాల ఆకాశం అన టం బహుశా ఏ పూర్వకవీ చేయని ప్రయోగం. మనల్ని, మనజీవితాల్ని ఒక్కోసారి ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసి, నిలువనీయని జీవన సౌందర్య పు అనుభూతులు ఇవన్నీ.
‘మనిషి ఒక అద్భుతం’ అనే కవితలో ఒక అద్భుతాన్ని చూపిస్తా డు సిద్ధార్థ. మానవ జన్మ ఉత్తమమైనదని ప్రవచన కారులు చెప్పొ చ్చు. వాటి అర్థాలు వేరు, వాటి ఉద్దేశాలు వేరు. మనిషి ఎందుకు అద్భుతమయ్యాడో ఒక కవిగా ఇలా అంటాడు సిద్ధార్థ.
‘నువ్వు ఊహించు
బతకటం ఎంత అద్భుతం//
ఎండకి గొంతెండిన పావురం
దాహాన్ని గ్రహించగలవు
కిటికీ చివర
రెండు దోసిళ్ల నీటిని పూయగలవు

అవన్నీ కాదు గానీ
ఓ పొడిగుండెని నువ్వు కనిపెట్టలేవా?
దానిని తడిచేసే మాయ నీలో ఇంక లేదా?
మనిషివి కదా
తడి చేయటం నీ లక్షణం
ఇప్పుడు చెప్పూ మనిషెంత అద్భుతం..’ (మనిషి ఒక అద్భుతం) ఏ వాక్యమూ వాచ్యం కాదు. ప్రతీ వాక్యమూ ధ్వన్యాత్మకమే.
పిల్లలంటే సిద్ధార్థకు ప్రేమ. పసిపాపల ప్రస్తావన అనేక కవితల్లో వస్తుంది. వచ్చినచోటల్లా ఆల్చిప్పలో కృత్రిమ ముత్యాన్ని పెట్టినట్లు కాక సహజంగా అమరిపోవటం కవి ప్రతిభ.
‘దాచుకున్న బొమ్మకు స్నానం చేయించినట్టు
నేల బుగ్గపై పసిపిల్ల ముగ్గురాసింది
ఆకాశం ఆశపడి నీళ్ల ముద్దు పెట్టింది
ఒక నాన్న చెంపలు తడిచిపోయాయి..’ (ఐదు రెక్కలు) కూతురు వేసిన ముగ్గు వానకు కొట్టుకుపోతే నాన్న ఏడ్చాడట. ఎంత ఉదాత్త ఊహ. ఇక్కడ వానకు కూడా పాపంటే ఇష్టమేనని ఎంత గడుసుగా అంటున్నాడీ కవి.
‘పూలమొక్కను
నన్నుగా పరిగణించి
కొద్దిగా నీళ్ళను ఇవ్వండి
మీ పిల్లల అలంకరణకు
కొన్ని పూలను ఇస్తాను..’ (error 404) ఇదొక వీడ్కోలు గీతం. నా కోసం వెతక్కండి అంటున్నాడు కవి. ఇక్కడ ‘నేను’లో ఉన్నది జీవన పరాజితుడో, రాజ్యం మాయం చేసిన అమరుడో ఎవరైనా కావొచ్చు. ఈ సందర్భానికి పిల్లల అలంకరణ ప్రస్తావనలో కవి ప్రేమే కనిపిస్తుంది.

‘పక్కింటి పసిపిల్ల జ్వరం వాసన
పక్కింటి పూలతోటను రాతిరెవరో ఖాళీ చేశారట మరి..’ (పసి పిల్లకు జ్వరమొచ్చింది) వాక్యంలో కవి ఆడుకొనే పసి పిల్లలను పూలతోటగా వర్ణించటం ఒక రమణీయ ప్రతిపాదన.
Our kid కవిత ఒక బీభత్స రసప్రధాన మోదాంత మహాకా వ్యం. విద్యారంగంలో కార్పొరేట్‌ సంస్కృతి తెచ్చిన విషాదాన్ని అక్షరీకరిస్తుంది. ఈ కవితలో వివిధ ఇంగ్లీషు వాక్యాలు వాడటం కూడా చెబుతున్న వస్తువుకు బలం చేకూర్చటానికే.
‘Every school is a corporate prostitute
Do you know how much I do for you
Really no one loves me except this bus driver..’
సంజయ్‌ రిమెంబెర్‌ ఇట్‌/ ఇఫ్‌ యు గెట్‌ ఎ బెటర్‌ ర్యాంక్‌,
డాడ్‌ విల్‌ బై ఎ ప్లే స్టేషన్‌ ఫర్‌ యు..’ లాంటి వాక్యాలు నేటి విద్యావ్యవస్థలో పిల్లలు గురవుతున్న హింస తాలూకు బీభత్సాన్ని కళ్లకు కడుతాయి.

ఒంటికి వెన్న పూసుకున్న పాపాయి ఒక మెత్తని రహస్యమట, దూదిచేతులు చాచి ఇక ఎత్తుకోమని అడుగుతాయట, ఒక పాప భూజాల గూటిలోకి దప్పిక పిచ్చుకలా చేరుతుందట. ఆ కవిత చివ ర్లో ఇలా ముగిసి మనల్ని రకరకాల ఆలోచనల్లోకి నెట్టేస్తుంది.
‘బావి చుట్టూ చేరి
లోపలి చంద్రుణ్ణి చూపిస్తూ
వాళ్ళకోసమే రాలాడని
అబద్ధం చెప్పండి..’ అంటూ పిల్లల ప్రపంచాన్ని ఆవిష్కరిస్తాడు.
సిద్ధార్థ కవిత్వంలో సౌందర్యం ఎంత తేటగా పలుకుతుందో సమకాలీన రాజకీయాల పట్ల ఆవేదన, కోపం కూడా అంతే నిజాయితీ గా పలుకుతాయి.
‘రాజ్యమిపుడు
ఆవులా ఉంది, కాషాయంలా ఉందీ
పోలీసు బూటు కాలంత బలంగా ఉంది
రంగురంగుల గూండాల చేతిలాఠీలాను ఉంది
మొన్నటివరకూ నాకో అనుమానం ఉండేది
ఇప్పుడు నివృత్తి అయింది
తూటాలదిప్పుడు కాషాయపు రంగే..’ (ప్రశ్న అనుకొని) గౌరీలంకేష్‌ హత్యపై రాసిన ఈ కవిత నేటి మత రాజకీయాలను స్పష్టపరుస్తుంది.
‘చివరగా అన్నీ దాటుకుని
ఓ చిన్నారి తూనీగ
సూర్యుని నెత్తిమీద వాలుతుంది
అప్పుడు నీకూ అనిపిస్తుంది
విప్లవం ప్రకృతి ధర్మమని..’ (విప్లవ ప్రకృతి ధర్మం). ఎన్‌కౌంటర్ల పేరిట ఎంతమందిని చంపినా అంతిమంగా విప్లవమే జయిస్తుంద ని, ఎందుకంటే విప్లవం అనేది ప్రకృతి ధర్మమని అంటాడు.

ఆధునిక జీవన సారాంశాన్ని కవిత్వం చేయటం సిద్ధార్థ కవిత్వలక్షణం. గొప్ప పద చిత్రాలను అలవోకగా సృష్టించగలిగే ప్రతిభ కలిగినవాడు సిద్ధార్థ. జీవితంలోని బహుళత్వాన్ని అర్థం చేసుకున్నవా డు. జీవితం పట్ల తనకున్న నిర్దిష్టమైన ఆలోచనలను సౌందర్యాత్మకంగాను, శక్తివంతంగానూ కవిత్వంలోకి ఒంపగలిగిన నేర్పు కలిగినవాడు కవి సిద్దార్థ.
- బొల్లోజు బాబా
(కవి సిద్దార్థ కవిత్వ సంపుటి ‘ఒక..’కు ‘రొట్టమాకురేవు’ అవార్డు వచ్చిన సందర్భంగా..)

190
Tags

More News

VIRAL NEWS

Featured Articles

Health Articles